"...Bu sabah irkilerek uyandım! Bir kahve tadında şekersiz kalışlarım ve ayrılıkların o sevişgen zamansızlığında asiydim, o yüzden her gidişinde ağladım... Ve asılı kalan düşlerimle dertleştim bu sabah. Bir şiiri astım en tepeye. Şiir üzgündü, şiir yorgun. Ve son kez en güzel düşlerimi astım şiirime…"